De historie van v.v. Oranjeplein

           (Laatste update 27-10-2019 )  

Het seizoen 1986-1987.

Op de Algemene Ledenvergadering werd een totaal nieuw bestuur gekozen en wel de volgende samenstelling:

Voorzitter: G.Houwaart
Secretaris: A.G.v.Gilst
Penningmeester: A.Houwaart jr.
Commissarissen: A.Houwaart, J.Nieuwenburg, W.E.Nieuwenburg Sr en H.Rademakers.


Er werden door het bestuur vijf senior- en vijf jeugdteams bij de voetbalbond ingeschreven met de volgende indeling:
Senioren
1e elftal in de Hoofdklasse van de HVB
2e elftal in de reserve 1e klasse F van de HVB
3e elftal in de reserve 2e klasse G van de HVB
4e elftal in de reserve 4e klasse J van de  HVB
5e elftal in de reserve 4e klasse K van de HVB

Jeugd
B-team
C-team
D-team
E-team
F-team

De vervaardiging van het clubblad was voor het seizoen 1986-1987 wederom ondergebracht bij Haeghepoorte.

De training van de selectie stond ook dit seizoen onder leiding van Theo Mulder.

Voor de trainingen van de jeugd kon ook dit seizoen weer gebruik worden gemaakt van hal II van het sportcomplex “De Houtzagerij”. 

In september werd de alarminstallatie geïnstalleerd, zodat bij ongewenst bezoek een melding rechtstreeks bij de politie in Wassenaar terechtkwam.

In december werd het St.Nicolaasfeest voor de kleinste jeugd georganiseerd en de grotere gingen zwemmen in Wassenaar.

In januari 1987 werd de laatste aanbevelingen cq wijzigingen in de huurovereenkomst voor de clubaccommodatie aan de Gemeente Den Haag doorgegeven.

Tijdens de Paasdagen werden de jaarlijkse jeugdtoernooien georganiseerd.

De subsidie voor jeugdsportactiviteiten bedroeg over het jaar 1986 fl 701,80.

Op 29 maart werd het eerste elftal kampioen van de hoofdklasse HVB en promoveerde weer naar de KNVB. Op 11 april werd een feestavond ter gelegenheid van dit kampioenschap gehouden. Tijdens deze avond werden onze eerstelingen gehuldigd en kon worden teruggekeken op een gezellig feest.

In juni 1987 werd Oranjeplein als kampioen door de KNVB  uitgenodigd om deel te nemen aan de  districtkampioenschappen.

16 november 1986
Oranjeplein 1 -  Quintus 1 0-0

ORANJEPLEIN VOETBALT ZOALS HET HOORT.

QUINTUS OP WILSKRACHT NAAR GELIJKSPEL.

Met de rechtervoet in het dampende water, liet John Nieuwenburg alle loftuigingen van zijn teamgenoten over zich heen komen. “Hoe zou die man in vredesnaam voetballen als zijn enkel helemaal in orde was?”, vroeg doelman Kees Simonis zich hardop af. En Inderdaad, wat de middenvelder van Oranjeplein met een deels versleten enkelgewricht kan, is nog altijd geweldig. Het koste de verzorger een uurtje voor én na de wedstrijd om Nieuwenburgs enkel in conditie te houden, maar het is de moeite waard. Ook al bleef Oranjeplein gisteren tegen Quintus steken op 0-0, er viel vooral dank zij de bekendste van de vier Nieuwenburgen weer meer dan genoeg te genieten.
Onder aanvoering van een onnavolgbare John Nieuwenburg (één foute handeling in negentig minuten) was Oranjeplein de dominerende ploeg. Niet in de laatste plaats omdat deze club zo begiftigd is met veel meer technisch begaafde spelers. Quintus stelde daar vooral werklust tegenover. Zo ontwikkelde zich een duel met botsende stijlen, die uiteindelijk gelijkelijk werden beloond. Dat deed weliswaar geen recht aan de mogelijkheden en spelopvatting van Oranjeplein, maar daar staat tegenover dat de ploeg zich veel te weinig echte kansen schiep. En als klap op de vuurpijl miste Marcel de Boer zeven minuten voor tijd ook nog een strafschop. Diens ongecontroleerde trap, waaruit de bal hoog langs het doel vloog, toonde exact aan waar de makke van het verder superieure Oranjeplein lag.
Het ziet er niettemin naar uit dat de formatie van de Nieuwenburgen en Houwaarts de magere periode definitief achter zich heeft. Na de terugval een paar jaar geleden uit de hoogste regionen, maakt Oranjeplein zich nu weer op voor de sprong naar de KNVB. Belangrijkste concurrent daarbij is vooralsnog Quintus. REMO was dat ook, maar deze ploeg is afgevallen na de onverkwikkelijke gebeurtenissen enkele weken geleden tegen Quintus.
Nu REMO door de HVB een klasse wordt teruggezet, weten de overblijvende clubs niet goed wat er nu verder gaat gebeuren. Speelt REMO strak de competitie uit, volkomen ongemotiveerd en zonder een rits geschorste spelers, waardoor er sprake van competitievervalsing zal zijn? Of komen alle wedstrijden waar REMO bij betrokken was strak te vervallen. In dat laatste geval zal Oranjeplein spekkoper zijn en Kinds de schlemiel. Want uitgerekend tegen REMO leed Oranjeplein zijn enige nederlaag tot nu toe. Vervalt die uitslag, dan heeft Oranjeplein ineens drie verliespunten minder dan Kinds; nu is dat verschil maar één verliespunt. De laatste oplossing ligt het meest voor de hand.

ZELFVERTROUWEN

“Dat zou natuurlijk prettig voor ons zijn”, zei trainer Theo Mulder van Oranjeplein, “maar we hebben het niet echt nodig. Als we blijven spelen zoals nu, dan ben ik ervan overtuigd dat we met vier, vijf punten voorsprong de titel pakken”. Het zelfvertrouwen van een coach, die weet dat het echte voetbal uiteindelijk zal zegevieren. Oranjeplein speelt inderdaad zoals het hoort; met of zonder John Nieuwenburg is het spel gericht op techniek, balcirculatie en doelpunten maken. Dat laatste lukt niet altijd, maar de intentie is er constant.
Van Quintus kon dat gisteren niet gezegd worden. Al merkte een nuchtere en zeer reële trainer Rob Schalke op, dat het de verdienste van Oranjeplein was dat zijn ploeg nauwelijks van de eigen helft afkwam. De paar keren dat het wel gebeurde, waren niet zonder gevaar, zonder dat doelman Simonis overigens in actie hoefde te komen. Aan de andere kant zette Cees de Zeeuw, zij het op heel vreemde manier, drie keer zijn vuisten achter afstandsschoten van John Nieuwenburg, Henk v.Hoorn en Henk Nieuwenburg, die ook een keer geheel vrij rakelings naast kopte uit een hoekschop. Verder moest Ad v.Velde nog een (zachte) inzet van Henk Houwaart voor de doellijn weghalen, nadat dezelfde Houwaart in de veertigste minuut vrij voor doelman De Zeeuw de bal niet in het doel had kunnen schuiven.
Dick Hofland in  Het Binnenhof, 17 november 1986.

Oranjeplein 2 -  Toofan 2 1-1
RKAVV 8       -  Oranjeplein 3 6-1
Wassenaar 8 -  Oranjeplein 4 1-2
Adelaars 4    -  Oranjeplein 5 1-0

23 november 1986 RKSVM 1 -  Oranjeplein 1 1-4
Oranjeplein had in de hoofdklasse weinig moeite met RKSVM dat er met de 1-4 nederlaag nog genadig afkwam. De Hagenaars hadden in Marcel Boer (2x), Henk Houwaart en Herman Nieuwenburg hun schutters. Pas bij 0-4 kon Alex de Vries woor de Westlanders iets terug doen.
Haagsche Courant, 24 november 1986
Wippolder 3   -  Oranjeplein 2 4-2
Oranjeplein 3 -  Paraat 3 2-5

30 november 1986 GONA 1 -  Oranjeplein 1 1-2
Oranjeplein lijkt in de hoofdklasse van de HVB zondag zonder veel problemen op de titel af te stevenen. De Haagse equipe won zelf met 2-1 van GONA, dat door deze nederlaag nu voorlaatste is, en zag belager Quintus met 1-0 bij RKSVM onderuit gaan. Oranjepleins enig overgebleven concurrent is nu WIK, maar dat heeft inmiddels een achterstand van drie punt op de leider. Koploper Oranjeplein had het tegen debutant GONA moeilijk, maar kwam toch als overwinnaar uit de strijd (1-2). Marcel de Boer opende voor Oranjeplein de score, maar Edwin Vink zorgde uit een vrije trap voor de gelijkmaker. Pas in de slotfase moest een dapper GONA buigen voor een inzet van Henk Houwaart.
Haagsche Courant, 1 december 1986
Delft 2          -  Oranjeplein 2 1-2
Oranjeplein 3 -  Rijswijk 5 0-2
Oranjeplein 4 -  RKAVV 16 1-4

15 februari 1987
SEP 1 -  Oranjeplein 1 1-2
ORANJEPLEIN IS ER BIJNA.
“Typisch Oranjeplein. Als ze op voorsprong komen, gaan ze nonchalant lopen tikken”. Oranjeplein-trainer Theo Mulder kon nog lachen om die karaktertrek van zijn ploeg. Door de 2-1 zege op SEP lijkt niets de promotie naar de KNVB nog in de weg te staan. “Het moet inderdaad nog wel heel gek lopen wil het misgaan”, aldus Mulder.
Oranjeplein had overigens gehoopt al dit weekeinde de promotie te kunnen vieren, maar door de uitspraak in de REMO-zaak moet de champagne nog even koud worden gezet.. De wedstrijd tegen SEP maakte in ieder geval duidelijk dat Oranjeplein niet meer in de HVB-hoofdklasse thuishoort. De thuisclub kon alleen in de eerste twintig minuten gevaarlijk worden door de hulp van de Oranjeplein-verdedigers, die keer op keer de buitenspelval verkeerd hanteerden. “Die werkte inderdaad voor geen meter”, aldus Mulder
Mulder gaf een seintje aan zijn laatste man Kook Houwaart, die vervolgens achter zijn verdediging ging spelen. Die tactische zet wierp na 35 minuten zijn vruchten af. De oudste man op het veld Henk Nieuwenburg, die tot dan toe een matige wedstrijd speelde, zorgde met een schitterende kopbal voor 0-1. “Juist die jongen gun ik het van harte”, zei Mulder later, “door zijn enorme ijver is hij een voorbeeld voor de hele ploeg”.
Nieuwenburg was overigens niet de enige die na het rustsignaal met een brede grijns op zijn gezicht van het veld kwam. Ook Ad Houwaart kon lachen. Drie minuten voor het einde van de eerste helft kopte de spits, die de afgelopen anderhalf-jaar tobde met een lastige knie-blessure, de 0-2 in.
In de tweede helft maakten de Delftse spelers van de vertrekkende trainer Nol van der Swaluw het Oranjeplein nog zeer lastig. De Hagenaars maakten immers de fout om in de verdediging  te nonchalant de bal naar elkaar te tikken. En de aanvallers waren te veel uit op eigen succes, waardoor SEP in de slotfase via Peter Lips nog 1-2 kon scoren. De treffer deed Oranjeplein weer ontwaken, waarna de deur van de verdediging hermetisch in het slot ging.
Henk Lankester in de Haagsche Courant, 16 februari 1987.

Oranjeplein 5 -  Groen Wit ’58 4 3-2

29 maart 1987 Kranenburg 1 -  Oranjeplein 1 1-1
ORANJEPLEIN EINDELIJK KAMPIOEN.
Voor hoofdklasser Oranjeplein is eindelijk de druk van de ketel. Het ietwat teleurstellende 1-1 tegen Kranenburg was echter toch voldoende om zich kampioen van de hoofdklasse te noemen. Het ging er gisteren tegen Kranenburg pittig aan toe. Toen de thuisclub zelfs via Michel Croissant  de leiding nam werd het even akelig stil bij alles wat Oranjeplein een warm hart toedroeg. Bij de alles beslissende gelijkmaker kwam zelfs geen Oranjeplein-speler aan te pas. Kranenburgs laatste man René de Vriend stak de koploper de helpende hand toe door de bal achter zijn eigen doelman te schieten.
De Haagsche Courant, 30 maart 1987.

12 april 1987 

REMO 1                       -  Oranjeplein 1 1-1
Oranjeplein 2               -  GONA 3 0-2
VDS 2                         -  Oranjeplein 3 9-0
Groen Wit ’58 4           -  Oranjeplein 5 3-4

Zijn we nou kampioen ?


>> Ja ! <<


De toeschouwers.


Op weg met de bloemen.


De vreugde bij de spelers.


En nog 'n keer de spelers maar dan even later.


Zij zijn ook blij.


Het elftal van Oranjeplein, dat kampioen werd in de Hoofdklase van de HVB.


Staand vlnr: Tom v.Gilst, Nico v.d.Hurk, Kook Houwaart, Ad Houwaart, Marcel de Boer, Herman Nieuwenburg, Frans Berkhuysen, Cees Simonis, Henk Nieuwenburg, Ch.Chang en Theo Mulder.
Zittend vlnr: Ed Nieuwenburg, Henk Houwaart, Fred v.d.Luitgaarden, Peter v.d.Hoek, Henk Verseput, John Nieuwenburg,  Wim Nieuwenburg, Henk v.d. Hoorn.

Eindstand seizoen 1986-1987 van de Hoofdklasse HVB
Oranjeplein 1     22 34 Kampioen en promotie
Quintus 1          22 31 Promotie
WIK 1               22 30
RKSVM 1           22 24
GONA 1             22 21
Full Speed 1       22 20
Kranenburg 1     22 18
ESDO 1             22 17
ADS 1               22 16
HS-Texas DHB 1 22 16
SEP 1                22 16
REMO 1             22 16

Geen degradanten, de hoofdklasse werd uitgebreid naar 14 elftallen.


Lees verder bij:  Seizoen 1987 of  Seizoen 1985 of ga naar  Home

E-mailen
Map